Archivos en la categoría Conversas

Hablar gallego es fomentar el racismo

Conversa tida com a mãe de uma das crianças às que “adoutrino” como monitor de tempo livre (parece que me estou a afeiçoar a transcrever conversas…).

- Mãe da criança
- Outra monitora
- Eu

- ¡Hola! Uy, que tranquilos están los niños…
- Si, estuvieron jugando toda la tarde… jugaron a hablar cada uno en un idioma y tu hija estuvo hablando en francés, ¿estudia francés o algo?
- ¿Francés? No, estudia inglés. [Dirigindo-se à sua filha] Tú estudia inglés, cariño, que es lo que vale hoy en día.
- Bah! Quantos mais idiomas saibas melhor.
- Pero el inglés es lo que va a servir en el futuro, que lo habla todo el mundo.
- Sí, a este paso vamos a tener que hacer un campamento íntegro en inglés para que aprendan.
- Y tendrían que quitar el gallego.
[Fai-se um silêncio]
- Que en el colegio ahora quieren dar la mitad de las cosas en gallego.
- Pois está bem, nom? Cinqüenta-cinqüenta.
- Si es que ahora está todo del revés, mi hija dá todo en gallego menos Lengua Castellana. Todo, matemáticas, coñecemento… todo.
- E qual é o problema?
- Y aún así lo hablará mal, que hoy en dia los niños salen de la escuela sin saber hablar bien gallego.
- Si total el gallego sales de aqui y no sirve para nada, es como el catalán…
- No, yo creo que debemos aprender lo nuestro primero, no olvidar nuestra cultura.
- Pero estamos en España, y no podemos andar a ser diferentes. Claro, después hay independentismo, terrorismo y racismo… Hablando gallego sólo consigues romper España.
- E nom crê que precisamente é por nos obrigar a falar castelhano é polo que existe o independentismo? Se Espanha nos tratasse melhor e nom nos obrigasse a mudar de língua estariamos cómodos nela e nom quereriamos a independência.
- Boh! [Dirigindo-se à sua filha e ignorando-me] Vamos cariño, que hay que ir a casa.

Mudar eu de companhia? Mudai vós de idioma!

Perante o incessante assedio de uma companhia telefónica móvel, da que não quero dizer o nome para dar publicidade… para que saibades de qual falo direi-vos que começa por Movi e que depois leva a palavra estrela em inglês, star; vamos, que começa por Movi e acaba por Star, Movistar. Pois isso, que perante o seu acosso, decidi “vacilá-los” um pouco.

- Operador de Movistar (Idioma: Espanhol de hispano-américa)
- Eu (Idioma: Português da Galiza ou Galego)

- Hola, buenas tardes.
- Boa tarde.
- Le llamo de Movistar, ¿es usted el propietario de esta línea?
- Para que chamas?
- ¿Que cómo me llamo?
- Que para que chamas?
- Ah! Le llamo para informarle de la oferta de nuestro operador, si se cambia ahora le mantenemos el número y puede disfrutar de nuestras tarifas…
- Nom, nom me interessa.
- ¿No le interesa?
- Nom, estou bem com a minha companhia.
- ¿Usted de que país es?
- Da Galiza.
- ¿Perdón?
- Galiza.
- No lo conozco.
- Nom a conhece? Pois que mágoa, é bem bonita!
- ¿Es bonita? Pues mire, si se cambia ahora puede llamar más barato a su país, tenemos una tarifa especial para llamadas internacionales…
- Nom fai falta, eu já vivo no meu país.
- ¿Cómo?
- Que já vivo no meu país, nom tenho que chamar fora.
- ¿Me podría repetir el nombre de su país para buscarlo en el ordenador?
- Sim ho, Galiza.
- ¿Me lo podría repetir más lentamente?
- Galiza.
- ¿Kalika?
- Nom, Galiza.
- ¿Y eso dónde queda?
- No noroeste da península ibérica.
- ¿Rumanía?
- Nom, é umha Comunidade Autónoma de Espanha.
- ¿Algo así como una provincia independiente?
- Sim, algo parecido.
- ¡Ah! ¡Galicia! Pues mire, tenemos unas ofertas…
[...]
- Nom, olha, nom me interessa, estou cómodo com a minha companhia e nom vou mudar.
- De todos modos le enviaremos un mensaje de texto por si cambia de opinión.
- Fai o que queiras, nom vou mudar de opiniom.
- Muchas gracias por su atención.
- Nada ho! E a ver quando me atendem em galego, que nom che entendo bem quando me falas.
- Buenas tardes a usted también.